Η παράσταση αυτή έχει ολοκληρωθεί
Για να δείτε τις τρέχουσες παραστάσεις του «ΘΕΑΤΡΟΝ» πατήστε εδώ
3ος ΧΡΟΝΟΣ ΕΠΙΤΥΧΙΑΣ…
Η παράσταση – ορόσημο για το ελληνικό θέατρο συνεχίστηκε για τρίτη χρονιά μέχρι τις 11 Δεκεμβρίου στην Αθήνα και από τις 25 Δεκεμβρίου μέχρι τις 5 Μαρτίου στη Θεσσαλονίκη.
Η παραγωγή του Ιδρύματος Μείζονος Ελληνισμού «Σμύρνη μου αγαπημένη» της Μιμής Ντενίση, που συγκλόνισε χιλιάδες θεατές, μετά από απαίτηση του κοινού, επιστρέφει για τρίτη(!) συνεχόμενη χρονιά στο «ΘΕΑΤΡΟΝ» του Κέντρου Πολιτισμού «Ελληνικός Κόσμος» από τις 4 Νοεμβρίου μέχρι τις 11 Δεκεμβρίου και από 25 Δεκεμβρίου μέχρι τις 5 Μαρτίου στο Μέγαρο Μουσικής Θεσσαλονίκης.
Για τρεις συνεχόμενες χρονιές, στην κατάμεστη αίθουσα «Αντιγόνη», χωρητικότητας 1.000 θέσεων, οι θεατές βίωσαν μια μοναδική εμπειρία και έγιναν μάρτυρες της αυθεντικής ζωής της Σμύρνης: Οι χοροί, τα τραγούδια, η ξένοιαστη και κοσμοπολίτικη ζωή της πόλης, αλλά και λεπτό προς λεπτό τα ιστορικά γεγονότα που οδήγησαν στην οδυνηρή καταστροφή και τον ξεριζωμό.
Το Ίδρυμα Μείζονος Ελληνισμού υλοποίησε την παράσταση με ένα επιτελείο εξαίρετων ηθοποιών και καλλιτεχνικών συντελεστών, ζωντανή μουσική, πλούσια σκηνικά, κοστούμια εποχής και αυθεντικό φωτογραφικό υλικό με τρισδιάστατες προβολές από τη θρυλική πόλη, πιστό πάντα στην προσπάθειά του να διατηρήσει ζωντανή την ιστορική μνήμη.
Πλειάδα προσωπικοτήτων του πνευματικού κόσμου παρακολούθησαν την παράσταση με κορυφαίες στιγμές, μεταξύ άλλων, την επίσκεψη του Αρχιεπισκόπου Αθηνών και Πάσης Ελλάδας κ. Ιερώνυμου και την επίσκεψη της διάσημης ηθοποιού και ακτιβίστριας Βανέσας Ρεντγκρέιβ.
Το έργο που αγαπήθηκε όσο κανένα άλλο από το κοινό στην Ελλάδα και απέσπασε διθυραμβικές κριτικές συνεχίζεται για τρίτη χρονιά φέτος, αφού παρουσιάστηκε με τεράστια επιτυχία τον Οκτώβριο στην Κύπρο, στο Δημοτικό Θέατρο Στροβόλου, μετά από πρόσκληση της προέδρου του Κυπριακού Ερυθρού Σταυρού, Φωτεινής Παπαδοπούλου (συζύγου του τέως προέδρου της Κυπριακής Δημοκρατίας, Τάσου Παπαδόπουλου).
Για τρεις συνεχόμενες χρονιές, στην κατάμεστη αίθουσα «Αντιγόνη», χωρητικότητας 1.000 θέσεων, οι θεατές βίωσαν μια μοναδική εμπειρία και έγιναν μάρτυρες της αυθεντικής ζωής της Σμύρνης: Οι χοροί, τα τραγούδια, η ξένοιαστη και κοσμοπολίτικη ζωή της πόλης, αλλά και λεπτό προς λεπτό τα ιστορικά γεγονότα που οδήγησαν στην οδυνηρή καταστροφή και τον ξεριζωμό.
Το Ίδρυμα Μείζονος Ελληνισμού υλοποίησε την παράσταση με ένα επιτελείο εξαίρετων ηθοποιών και καλλιτεχνικών συντελεστών, ζωντανή μουσική, πλούσια σκηνικά, κοστούμια εποχής και αυθεντικό φωτογραφικό υλικό με τρισδιάστατες προβολές από τη θρυλική πόλη, πιστό πάντα στην προσπάθειά του να διατηρήσει ζωντανή την ιστορική μνήμη.
Πλειάδα προσωπικοτήτων του πνευματικού κόσμου παρακολούθησαν την παράσταση με κορυφαίες στιγμές, μεταξύ άλλων, την επίσκεψη του Αρχιεπισκόπου Αθηνών και Πάσης Ελλάδας κ. Ιερώνυμου και την επίσκεψη της διάσημης ηθοποιού και ακτιβίστριας Βανέσας Ρεντγκρέιβ.
Το έργο που αγαπήθηκε όσο κανένα άλλο από το κοινό στην Ελλάδα και απέσπασε διθυραμβικές κριτικές συνεχίζεται για τρίτη χρονιά φέτος, αφού παρουσιάστηκε με τεράστια επιτυχία τον Οκτώβριο στην Κύπρο, στο Δημοτικό Θέατρο Στροβόλου, μετά από πρόσκληση της προέδρου του Κυπριακού Ερυθρού Σταυρού, Φωτεινής Παπαδοπούλου (συζύγου του τέως προέδρου της Κυπριακής Δημοκρατίας, Τάσου Παπαδόπουλου).
ΥΠΟΘΕΣΗ
Μια αρχόντισσα της Σμύρνης, η Φιλιώ θυμάται και νοσταλγεί τη ζωή της εκεί. Ο νους της φεύγει από την προσφυγική γειτονιά, όπου ζει πια, και ξαναζεί στη χρυσή εποχή της κοσμοπολίτισσας Σμύρνης, όταν ήταν για όλους το μαργαριτάρι της Ανατολής, ο Παράδεισος της Ιωνίας και η Πόλη των Απίστων για τους Οθωμανούς. Ο άντρας της Φιλιώς, όπως και ο πατέρας της και τα παιδιά της, φανατικός Έλληνας και Βενιζελικός ζει με το όνειρο της Μεγάλης Ιδέας. Ο αδελφός του και η οικογένειά του, επίσης πετυχημένοι έμποροι, Βασιλικοί και φανατικοί Μικρασιάτες θέλουν τη Σμύρνη αυτόνομη. Οι σχέσεις ανάμεσα στις δύο οικογένειες, η αρμονική συνύπαρξη με Τούρκους και Λεβαντίνους, οι ανεκπλήρωτοι, απαγορευμένοι έρωτες ανάμεσα στις διαφορετικές φυλές, τα γλέντια τους, τα τραγούδια, τα όνειρά τους κυριαρχούν στο έργο. Σημαντικό, όμως, ρόλο παίζουν και τα ιστορικά γεγονότα που επηρεάζουν τη ζωή όλων ερήμην τους, από τον ερχομό των Ελλήνων ως ελευθερωτών μέχρι την καταστροφή της μοναδικής ομορφιάς της πόλης και την αναγκαστική μετανάστευση. Μέσα από την ιστορία της οικογένειας ξετυλίγεται και η ευρύτερη ιστορία της Σμύρνης.
ΣΗΜΕΙΩΜΑ ΣΚΗΝΟΘΕΤΗ
«Λένε πως για να γράψεις καλά ένα έργο δεν πρέπει να σκέφτεσαι τον σκηνοθέτη, και τον παραγωγό. Πρέπει ν’ αφήνεις την φαντασία να οδηγεί ελεύθερα το χέρι που γράφει. Αυτό έκανα όταν έγραφα το έργο. Αυτή είναι η δυσκολία που δημιούργησα για τον εαυτό μου, ως σκηνοθέτη! Η Σμύρνη είναι ένα έργο σύνθετο, θέλει πολύ συναίσθημα, πολύ χιούμορ, εναλλαγή εικόνων, μουσική, τραγούδι. Είναι μια οικογενειακή ιστορία που είναι κομματι της Μεγάλης Ιστορίας της εποχής 1917-1923. Όλα πρέπει να δένουν αρμονικά, να θυμίζουν – οσο γίνεται – την αξεπέραστη ατμόσφαιρα της χαμένης Ρωμέικης Σμύρνης, που πάντα κεντρίζει την φαντασία μας.
Το ευτύχημα για μένα ήταν πως είχα εξαίρετους ηθοποιούς και συνεργάτες και πάνω απ’ όλα την «προστασία» του Ιδρύματος Μείζονος Ελληνισμού που οι δημιουργοί του προέρχονται από κείνα τα μέρη.
Πολλές φορές ένοιωσα αληθινή συγκίνηση σκηνοθετώντας ή παίζοντας και πιστεύω πως το ίδιο θα αισθανθούν και οι θεατές. Γιατί όλοι κουβαλάμε ένα κομμάτι Σμύρνης μέσα μας κι ας μην είμαστε από κει. Οι πόλεις δεν είναι τα κτήρια, είναι αυτοί που τα κατοικούν! Οι πρόσφυγες δεν γύρισαν ποτέ εκεί, έφεραν όμως την Ιωνία σε μας και την έκαναν μέρος της καρδιάς μας.»
Το ευτύχημα για μένα ήταν πως είχα εξαίρετους ηθοποιούς και συνεργάτες και πάνω απ’ όλα την «προστασία» του Ιδρύματος Μείζονος Ελληνισμού που οι δημιουργοί του προέρχονται από κείνα τα μέρη.
Πολλές φορές ένοιωσα αληθινή συγκίνηση σκηνοθετώντας ή παίζοντας και πιστεύω πως το ίδιο θα αισθανθούν και οι θεατές. Γιατί όλοι κουβαλάμε ένα κομμάτι Σμύρνης μέσα μας κι ας μην είμαστε από κει. Οι πόλεις δεν είναι τα κτήρια, είναι αυτοί που τα κατοικούν! Οι πρόσφυγες δεν γύρισαν ποτέ εκεί, έφεραν όμως την Ιωνία σε μας και την έκαναν μέρος της καρδιάς μας.»
Μιμή Ντενίση
